Web Analytics Made Easy - Statcounter
به نقل از «مهر»
2024-04-30@18:25:33 GMT

«زلنسکی» به ارمنستان سفر می‌کند

تاریخ انتشار: ۵ اسفند ۱۴۰۲ | کد خبر: ۳۹۸۱۵۳۵۶

«زلنسکی» به ارمنستان سفر می‌کند

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از راشاتودی، رسانه‌های ارمنستانی ولودیمیر زلنسکی، رییس‌جمهور اوکراین قصد دارد در آینده‌ای نزدیک به این کشور سفر کند.

آن‌گونه که شبکه «فکتور تی‌وی» گزارش داده مقدمات سفر زلنسکی به ارمنستان در حال انجام است و در حال حاضر مذاکرات با طرف اوکراینی درباره زمان‌بندی این سفر در جریان است.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

به گفته این رسانه ارمنی «پیش‌بینی می‌شود ولودیمیر زلنسکی در ماه مارس به ایروان سفر کند.»

«لوباخ والری» کاردار اوکراین در گفت‌وگو با خبرنگاران ارمنی این گزارش را تکذیب نکرد.

هفته گذشته «دیمیتری پسکوف» سخنگوی دولت روسیه در واکنش به موضع‌گیری اخیر نخست‌وزیر ارمنستان اعلام کرد که ارمنستان و روسیه درباره جنگ و بحران اوکراین دیدگاه‌های متضادی دارند. وی دراین‌باره گفت: روسیه و ارمنستان درباره اوکراین دیدگاه های کاملا متضادی دارند و مسکو به خوبی از این موضع آگاه است.

نیکول پاشینیان، نخست وزیر جمهوری ارمنستان ساعاتی پیش موضع ایروان در قبال جنگ اوکراین را اعلام کرد و گفت که ارمنستان در این مساله متحد روسیه محسوب نمی‌شود.

پاشینیان در نشست نمایندگان مهاجران ارمنستانی در آلمان گفت: مدت‌هاست که گفته‌ام ارمنستان در مساله اوکراین، متحد روسیه نیست و این موضع صادقانه ماست. دردناک است که نمی‌توانیم روی شرایط تاثیری بگذاریم. مردم اوکراین، دوستان ما هستند.

وی مدعی شد: بیانیه آلماتی(The Almaty declaration ۱۹۹۱) نه تنها ارمنستان بلکه همه را شامل می‌شود زیرا اتحاد جماهیر شوری سابق از جمله روسیه و اوکراین آن را امضا کرده و مرزهای یکدیگر را به رسمیت شناختند. این بیانیه مرزها و تمامیت ارضی جمهوری‌های(تجزیه شده) را به رسمیت می‌شناسد. این بیانیه درباره مساله اوکراین را هم صدق می‌کند و اگر آن را از بین ببریم، ممکن است همه چیز از بین برود.

(ارمنستان، جمهوری آذربایجان، بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان، مولداوی، روسیه، تاجیکستان، ترکمنستان، اوکراین و ازبکستان، ۲۱ دسامبر ۱۹۹۱ با پروتکل‌های «آلما-آتا» موافقت کرده و به طور رسمی سازمان کشورهای مستقل مشترک‌المنافع را تشکیل دادند.)

پیشتر دیمیتری مدودف، معاون رییس شورای امنیت روسیه و رییس‌جمهور سابق این کشور به آمریکا و کشورهای اروپایی هشدار داد که تلاش برای بازگرداندن روسیه به مرزهای سال ۱۹۹۱ به یک جنگ جهانی با استفاده از کل زرادخانه راهبردی در کی‌یف، برلین، لندن و واشنگتن منجر خواهد شد.

کد خبر 6035712

منبع: مهر

کلیدواژه: اوکراین ولودیمیر زلنسکی ارمنستان نیکول پاشینیان رژیم صهیونیستی طوفان الاقصی روسیه ایالات متحده امریکا فلسطین اسرائیل جنگ غزه اوکراین ارتش رژیم صهیونیستی حزب الله لبنان جنگ اوکراین نتانیاهو حماس دریای سرخ

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.mehrnews.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «مهر» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۹۸۱۵۳۵۶ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

برنامه‌های آمریکا و اروپا برای نفوذ در قفقاز

آمریکا و اتحادیه اروپا مشتاقند جمهوری آذربایجان را تحت‌فشار بگذارند. هدف اصلی تغییر وضعیت ژئوپلیتیک موجود در قفقاز جنوبی، محدود کردن اراده ژئوپلیتیکی مسکو است که در فرآیندهای منطقه‌ای تعیین‌کننده است. - اخبار بین الملل -

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، الچین خالدبیلی روزنامه‌نگار ینی مساوات با نگارش یادداشتی با عنوان «کاخ سفید گامبیت(ابرمرد خیالی آمریکایی) قفقاز را آغاز کرد اما باکو به آن پایان داد» می‌نویسد: به نظر می‌رسد که آمریکا و غرب مصمم به توسعه بیشتر برای نفوذ در قفقاز جنوبی هستند. در هر صورت اخیراً پیام‌های محافل سیاسی غرب در خصوص این منطقه به وضوح محتوای تقابلی شدیدی با باکو و مسکو دارد. بنابراین محافل سیاسی غربی سعی دارند روسیه را به عنوان منبع اصلی تنش نظامی-سیاسی در قفقاز جنوبی معرفی کنند. آن‌ها از این ادعاها برای استدلال در مورد اهمیت حذف قفقاز جنوبی از حوزه نفوذ روسیه استفاده می‌کنند.

همچنین باید توجه داشت که این ادعاهای آمریکا و غرب برای شرایط فعلی تا حدودی اغراق‌آمیز است. حداقل به این دلیل که اخیراً آمریکا و غرب عامل محرک افزایش تنش نظامی-سیاسی در این منطقه بوده‌اند، نه روسیه. در هر صورت، نتایج ژئوپلیتیک کنفرانس مشترک بین آمریکا، اتحادیه اروپا و ارمنستان در بروکسل به تدریج خود را نشان داده و این را می‌توان تحریک بروکسل با هدف تأثیرگذاری مستقیم بر جهت‌گیری فرآیندهای ژئوپلیتیک منطقه‌ای دانست.

نکته این است که تحریک بروکسل در درجه اول تلاشی برای مداخله در وضعیت ژئوپلیتیکی در قفقاز جنوبی است. زیرا آمریکا و اتحادیه اروپا در تلاش هستند تا در این منطقه بر روی ارمنستان مانورهای ژئوپلیتیکی انجام دهند.

ارمنستان به عنوان کشوری که متحمل شکست نظامی در جنگ دوم قره‌باغ شد، به یک سد ضعیف در منطقه تبدیل شده است. از این رو، آمریکا و اتحادیه اروپا به قصد تقویت مجدد ارمنستان تلاش می‌کنند این کشور را که پایگاه نظامی- سیاسی خود در منطقه می‌دانند، بار دیگر به یک عامل ژئوپلیتیک تبدیل کنند و بیشتر اقدامات انجام شده پس از تحریک بروکسل در راستای همین هدف است.

اول از همه، آمریکا و اتحادیه اروپا مشتاق‌اند جمهوری آذربایجان را تحت‌فشار بگذارند و از بازی خارج کنند. هدف اصلی تغییر وضعیت ژئوپلیتیک موجود در قفقاز جنوبی، محدود کردن اراده ژئوپلیتیکی مسکو است که در فرآیندهای منطقه‌ای تعیین‌کننده است. با ایجاد شرایط جدید منطقه‌ای، تلاش شد تا مواضع منطقه‌ای ارمنستان تقویت و به پایگاهی مؤثر تبدیل شود. این بدان معنا بود که یک تهدید واقعی برای منافع ملی آذربایجان و روسیه در حال ظهور است.

البته جمهوری آذربایجان نمی‌توانست ناظر این طرح‌های آمریکا و اتحادیه اروپا بماند. بنابراین، باکو ابتدا به تحریک بروکسل واکنش تندی نشان داد و سپس اعلام کرد که اجازه دخالت در قفقاز جنوبی را نخواهد داد. بعدها محافل رسمی آذربایجان با انجام مانورهای سیاسی از جمله اتحاد با روسیه، تأثیرات تحریک آمریکا و اتحادیه اروپا را تقریباً خنثی کردند و با آن، در واقع، سناریوهای جدید غرب در قفقاز جنوبی مسدود شد و شکست خورد.

در واقع باکو پیام روشنی داد که می‌تواند روابط متقابل با کرملین را بیشتر توسعه دهد. بنابراین جمهوری آذربایجان دارای پتانسیل ژئوپلیتیکی گسترده‌ای برای مشارکت استراتژیک با روسیه است. به ویژه، در حال حاضر یک آشتی نسبتاً جدی بین منافع آذربایجان و روسیه در قفقاز جنوبی وجود دارد. کرملین در تلاش است از مواضع روسیه در منطقه که هدف آمریکا و غرب است محافظت کند. باکو مصمم است مانع از تلاش آمریکا و اتحادیه اروپا برای مداخله در قفقاز جنوبی با دور زدن آذربایجان از طریق ارمنستان شود. از این نظر مشکل اصلی مشترک جمهوری آذربایجان و روسیه در منطقه تقریباً مشابه است.

بنابراین تفاهم تاریخی میان باکو و کرملین در آستانه سفر الهام علی‌اف رئیس‌جمهور آذربایجان به مسکو کافی است تا بسیاری از کشورهای غربی را ناامید کند. بدین ترتیب، رهبری سیاسی هر دو کشور موفق شدند خیلی زودتر از موعد بر سر خروج نیروهای حافظ صلح روسیه از خاک آذربایجان به توافق برسند. اما آمریکا و غرب امیدوار بودند که همین موضوع منجر به درگیری جمهوری آذربایجان و روسیه شود و ناکامی در این امر به ناچار منجر به اختلال در برنامه‌های تغییر وضعیت منطقه شد.

جالب است که محافل سیاسی غرب، به ویژه آمریکا، هر چند دیر متوجه شدند که اشتباهات کاملاً جدی در قفقاز جنوبی صورت گرفته است. بنابراین به نظر می‌رسد آمریکا که قصد دارد جمهوری آذربایجان را در فرآیندهای منطقه‌ای مشترک با اتحادیه اروپا و ارمنستان به پس‌زمینه بکشاند، با مانورهای انعطاف‌پذیر باکو درمانده شده است. در هر صورت، این واقعیت که آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا مجبور شد برای گفتگو در مورد وضعیت قفقاز جنوبی، تلفنی با رئیس‌جمهور الهام علی‌اف تماس بگیرد، نکاتی را آشکار کرد.

نکته این است که کاخ سفید قبلاً درک کرده که دستیابی به اهداف ژئوپلیتیکی در قفقاز جنوبی با دور زدن جمهوری آذربایجان از طریق ارمنستان امکان‌پذیر نخواهد بود. اگر کاخ سفید دریچه‌ای برای همکاری ژئوپلیتیکی با باکو باز نگه ندارد، تردیدی وجود ندارد که باکو از بستن «درب منطقه» به روی غرب دریغ نخواهد کرد و این ممکن است راه را برای شکست بعدی سیاست غرب در قفقاز جنوبی هموار کند.

ظاهراً «گامبیت قفقاز جنوبی» که توسط تحرکات آمریکا و اتحادیه اروپا آغاز شد، با شکست مواجه شد، اگرچه ارمنستان در «وضعیت قربانی اصلی» باقی ماند، اما در واقع دستان آمریکا و اتحادیه اروپا برای آن خالی ماندند. از این منظر، می‌توان در نظر گرفت که اگرچه کاخ سفید «گامبیت قفقاز» را آغاز کرد، اما دقیقاً باکو بود که با موفقیت به آن پایان داد و در نتیجه، این ارمنستان بود که بازنده اصلی باقی ماند.

به موازات همه اینها، سفر الهام علی‌اف رئیس‌جمهور آذربایجان به مسکو با نتایج موفقیت‌آمیزی به پایان رسید و وضعیت نسبتاً بدی را برای سناریوهای غربی در قفقاز ایجاد کرد. زیرا رهبران جمهوری آذربایجان و روسیه توانستند روشن کنند که هیچ تناقضی بین دو کشور وجود ندارد و علاوه بر این، بیانیه مسکو در مورد فعالیت اتحاد دو کشور در پیش‌زمینه قرار گرفت. در چنین شرایطی، تردیدی وجود ندارد که نقشه‌های غرب در قفقاز جنوبی در معرض خطر بزرگی قرار دارد.

عدم تمایل جمهوری آذربایجان به روند ادغام در اروپاعلی‌اف: فعالیت مرکز نظارت مشترک روسیه و ترکیه به پایان رسیدعلی‌اف: آذربایجان هرگز به اوکراین سلاح نمی‌دهد

انتهای پیام/

دیگر خبرها

  • زلنسکی: روسیه از سرعت پایین انتقال تسلیحات به ما بهره می‌برد
  • برنامه‌های آمریکا و اروپا برای نفوذ در قفقاز
  • آخرین تحولات اوکراین| تاکید دبیرکل ناتو بر انتقال سریع تسلیحات به کی‌یف
  • تحولات اوکراین| زلنسکی ناتو را به بدقولی متهم کرد
  • زلنسکی مجوز نقض حقوق بشر در جنگ اوکراین را از اروپا می‌گیرد
  • زلنسکی برای آمریکا چه نقشه‌ای دارد؟
  • زلنسکی برای آمریکا چه نقشه‌ای دارد؟/ تعهداتی «با تاریخ، با امضا»!
  • پشت‌ پرده مذاکرات مسکو و کی یف / توافق روسیه و اوکراین چطور از دست رفت؟
  • درخواست دوباره زلنسکی برای دریافت تسلیحات
  • روایت پالتیکو از اعمال نفوذ زلنسکی بر رئیس مجلس نمایندگان آمریکا